Daar
heb ik mooi geluk mee gehad. Als ik in een sloppenwijk van Jakarta was
geboren dan was deze website er zeer waarschijnlijk nooit gekomen.
Ik
ben apetrots op mijn kinderen. Ze zoeken hun eigen weg en ik leer veel
van ze over
management en begeleiding in de praktijk.
Geboren in 1956 in Utrecht (me
Staaatsie), als
jongste van vijf kinderen in een middenstandsgezin van Hervormde signatuur.
Brede kennismaking met onderwijsconcepten: klas 1 Mavo, klas 2 en 3 Atheneum,
klas 4 en 5 HBS B. Als kind was ik al geboeid door de verschillen in planten
en dieren. Knutselen en experimenteren vond ik leuk. In 1973 gestart met de
studie biologie, eerst aan de RUU, later aan de RUL. Kandidaats ecologie en
doctoraal ecologie, milieukunde en onderwijsbevoegdheid. Oog voor details
ontwikkeld, want een biologiestudie is een grote oefening in
waarnemen.
In 1980
afgestudeerd en mij vervolgens gewijd aan het begeleiden van leerprocessen en
ontwikkelen van leerplannen in diverse onderwijsinstellingen (biologieles
gegeven op lbo en mavo). In die tijd veel
geleerd over omgaan met mensen en het zorgvuldig organiseren en regisseren van lessen. Tussen
1985 en 1988 moeder geworden van drie kinderen.
Eigenlijk wilde ik onderzoeker worden. Maar in
1980 was milieu nog niet echt uitgevonden en voor ecologisch onderzoek wilde
bijna niemand
betalen. Wat me nog het meest boeide op de school waar ik lesgaf was de
collegiale sfeer. Mensen uit de praktijk, met hart voor hun werk. In 1981 nog
wel een half jaar een tijdelijke arbeidsplaats gehad als wetenschappelijke
onderzoeker bij Staatsbosbeheer. Als veldbioloog met de laarzen in de modder langs de
beken van Zuid-Limburg gebaggerd, om de invloed van bemesting (jawel, toen al)
hoger op de helling op de zeldzame beekoever vegetaties te onderzoeken.
De BMC is
de opleiding organisatieadvies voor gevorderden. Dat betekent dat zowel
leermeesters als gezellen de onderwerpen verwarrend (zouden moeten)
vinden. Als dat niet het geval was dan zouden ze het een basiscursus
organisatieadvies genoemd hebben .
(variant op de uitspraak van Luis
Alvarez, Nobelprijswinnaar Natuurkunde 1964)
Na tien
jaar onderwijs begon ik het docentschap in de vingers te krijgen, maar ik wilde
meer. In 1990 adviseur geworden bij regionaal Raadgevend Ingenieursbureau DvL. Gemeenten begeleid bij het
oppakken van hun milieutaken, zoals vergunningverlening en handhaving. Vervolgens
adviseur bij het
grootste inspectiebedrijf ter wereld SGS. Van 1995 tot en met 2002 bij VB/ Deloitte
& Touche. Begonnen als milieuexpert en via auditor milieu- en
kwaliteitsmanagement ontwikkeld tot procesbegeleidend organisatieadviseur.
Projecten waar ik mee begon als
organisatieadviseur speelden zich af bij milieuafdelingen van overheden.
Invoeren van kwaliteitsmanagement, onderzoeken naar de ontwikkeling en
handhaving van milieuregelgeving. In die tijd ook een onderzoek gedaan naar de
beleving in de praktijk van milieuregels voor MKB-bedrijven.
Hier ontstond de eerste grote scheur in mijn
natuurwetenschappelijke aanpak en experthouding. Hoewel ik altijd al twijfels
had (hoe vaak werden hypothesen achteraf bijgesteld omdat ze anders niet klopten
met de waarnemingen?). Hoe komt het toch dat die mooi bedachte, solide in elkaar
gezette regels of managementsystemen in de praktijk zo moeizaam werken? Dit
deed mij besluiten, na drie jaar achtereenvolgens de brochure te hebben
aangevraagd, om in juni 2000 te starten met de opleiding tot Master of
Changemanagement bij Sioo.
Forum van Sioo docenten
Eind november 2002 heb ik de
grote sprong gewaagd: mijn baan opgezegd om eigen baas te worden. Sinds 1 januari
2003 werk ik als zelfstandig adviseur onder de naam Van der Zouwen
Organisatieadvies. Samen met vijf veranderkundigen, studiematen, een
samenwerkingsverband gestart: de Changeprofessionals.
Ik begeleid organisaties en netwerken van
professionals bij veranderprocessen, om aanwezige capaciteiten beter tot hun
recht te laten komen. Dat doe ik in de rol van adviseur, facilitator, coach,
trainer, of onderzoeker. Thema's daarin zijn: nieuwe verbindingen creëren door
mensen en ideeën bij elkaar te brengen, participatieve verandermethoden
gebruiken en deze methoden meer bekendheid geven. Dat laatste doe ik via
praktijktraining zoals de facilitatortraining LSI, workshops op conferenties en
het vormgeven van informatieve websites en andere publicaties. Zie ook
www.learninghistories.net en
www.largescaleinterventions.com
Ik zie het als een uitdaging om balans te vinden tussen mijn
gezin, werk, familie, vrienden en hobby's. De ervaringen die CHARLES HANDY
beschrijft in zijn boek "De olifant en de vlo" komen me bekend voor.
Graag ben ik die eigenzinnige, creatieve zelfstandige, die verder op zoek gaat
naar het ontwikkelen van zaken die er toe doen: schrijven, iets
overdragen, capaciteiten helpen ontwikkelen, iets nieuws scheppen door verschillende disciplines bij elkaar
te brengen (zoals ecologie, didactiek, systeemdenken en leerprocessen in
organisaties).
Sinds januari 2008 ben
ik verbonden aan de Universiteit van Tilburg als buitenpromovendus bij prof. dr.
Jac Geurts. Mijn promotieonderzoek gaat over de vraag "Wat levert participatief
veranderen op, wanneer is het de moeite waard?". Het onderzoek spitst zich toe
op de ontwikkeling van communicatieve zelfsturing met Large Scale Interventions.
Lees meer over dit onderzoek en/of doe mee op de
Wiki LSI
Ik begrijp nu waarom
dat ontwikkelen vaak zo moeizaam gaat. En ik ben toch (ook) onderzoeker geworden.
Mijn kijk op het leven zou ik nooit zo mooi
kunnen verwoorden als Freek de Jonge dat gedaan heeft in zijn gedicht
"Wees niet bang".